HELMOND – Het is tijd dat er vaart wordt gemaakt met het verder op knappen van de Helmondse heistraat. Dat vindt voorzitter Elize der Kinderen van de Ondernemersvereniging in deze winkelstraat. Ze zei dat gisteren, in de live-uitzending van Heistraat Radio. Volgens de voorzitter moet er vooral snel duidelijkheid komen over de vraag wanneer het nieuwe winkelplein in de Heistraat wordt afgebouwd.

Een deel daarvan, aan de noordzijde, is al in aanbouw en wordt naar verwachting medio volgend jaar opgeleverd. Maar voor de bouw van het deel aan de zuidkant van de Heistraat is nog steeds geen schop de grond ingegaan, tot grote zorg van Der Kinderen.

Volgens Maico Verhagen van projectontwikkelaar Adriaans wordt binnenkort de knoop doorgehakt over dat bouwplan.

“Uitvoering van het plan moet financieel wel haalbaar zijn”, aldus Verhagen voor de microfoon van Heistraat Radio. “Met name het ondergronds parkeren maakt het duur. Daarnaast voorziet het plan in de bouw van bijna tachtig appartementen. In de huidige situatie is dat wellicht wat veel.”

Beide zaken zijn daarom momenteel inzet van onderhandelingen tussen Adriaans, de gemeente en de beide woningbouwcorporaties Volksbelang en Woonpartners.

De uitzending van de Heistraat van gisteren was de laatste in een serie van vijf, live gemaakt in het gemeentelijke Infocentrum Binnenstad in de Heistraat.

Het programma werd voor het Eindhovens Dagblad gemaakt door een groep derdejaars studenten journalistiek van de Fontys hogeschool, de zogenaamde ED Nero’s. Zij kijken met tevredenheid terug op de week. “Leuk om te doen, erg leuk ook om de straat goed te leren kennen”, zegt Ferenc Triki. “Goed voor de krant en leerzaam voor ons”, vindt Janneke Noordermeer.

HELMOND – Zowel burgemeester Fons Jacobs als jongerenwerker M”hamed Yahia durven ‘s nachts gerust door de Heistraat te lopen of te fietsen. Zij vinden dat de straat ‘s avonds net zo veilig is als overdag. Dat zeiden ze gister tijdens de vierde live-uitzending van Heistraat Radio.

Over de veiligheid klagen de twee Helmonders dus niet. Wat volgens hen wil beter kan is de betrokkenheid van jonge allochtone Helmonders bij hun wijk. Jacobs: “Een paar van hen zou wel wat meer de kar mogen trekken in Wijkbeheer.” “Die bestaat inderdaad uit witte Helmonders van boven de 45. Daar valt veel te verbeteren”, beaamt Yahia.

HELMOND – “Verschrikkelijk!” Meer woorden heft Jan Ermens niet nodig om aan te geven hoe hij het vindt dat de Heistraat langzaam achteruit ging.

“In de tijd dat ik met mijn vrouw naar de Heistraat verhuisde, was het ontzettend moeilijk om aan een pand te komen. Maar in de jaren ’80 kwam het één na het andere pand leeg te staan.” Winkeliers vertrokken één voor één  naar het nieuwe winkelcentrum de Elzas Passage.” De Heistraat veranderde langzaam maar zeker van een succesvolle zakenstraat naar een vergeten straat.”

Al veertig jaar woont Ermens in deze Helmondse straat. Tot twintig jaar terug zat hij nog in de winkeliersvereniging.

“De gemeente heeft te lang gewacht met het aankopen van leegstand. Toen projectontwikkelaars met de straat aan de slag gingen, was de gemeente plotseling wel geïnteresseerd.

Ermers ziet de toekomst van de Heistraat rooskleurig in. Hij denkt dat het steeds beter gaat door een goede samenwerking tussen de gemeente, de winkeliersvereniging en projectontwikkelaars. “Ik heb moeten vechten voor deze straat en dat is gelukkig niet voor niks geweest.”

De Heistraat in Helmond is een stuk veiliger geworden nu de straat zo is opgeknapt. Dat vindt jongerenwerker M’Hamed Yahia van Stichting Welzijn Helmond (SWH). Yahia wil de gemeente een pluim geven voor de verbetering van de straat, waarmee het volgens hem jarenlang de verkeerde kant op ging.

“Dit was echt een vergeten straat”, vindt de jongerenwerker. “Een aantal panden was vervallen en de verlichting in de straat was slecht.” Maar er waren nog veel meer problemen in de Heistraat: “In deze straat mocht echt alles, ook wat volgens de wet helemaal niet mocht. Een slagerij verkocht bijvoorbeeld ook wasmiddel. Gelukkig wordt de wet nu weer gehandhaafd en ziet de straat er weer stukke beter uit”, vertelt Yahia opgelucht.

Maar het lag niet alleen aan de verpaupering en het gedoogbeleid in de Heistraat. Vooral jongeren zorgden voor veel overlast. “Jongeren uit de wijk en omstreken – allochtoon en autochtoon – waren verslaafd aan drugs en gokken en hadden grote schulden. Zelfs minderjarigen hadden die problemen.” De jonge Helmonders hadden volgens Yahia last van psychische problemen. “De jongeren met deze problemen kunnen gekke dingen doen, met als dieptepunt de moord op Theo van Berlo in de buurt. Maar hiermee wil ik niet zeggen dat de jongeren het ook echt gedaan hebben.”

De probleemjongeren ontwaakten volgens Yahia vroeger vaak pas rond een uur of twee ’s middags. “Dan trokken ze eerst massaal naar de coffeeshop in de Heistraat, om later verder door de straat te trekken, onder andere naar het casino.”

Nu is de mate van overlast van jongeren afgenomen. Volgens Yahia komt dat doordat de gemeente de juiste acties heeft ondernomen. “Voorbeelden van verbeteringen zijn de betere verlichting in de straat waardoor er nu geen donkere hoekjes meer zijn en meer politie- en stadswachttoezicht.”

Yahia en SWH dragen er zelf aan bij dat jongeren op het juiste spoor blijven. Zij begeleiden sinds een paar jaar risicojongeren in de buurt van de Heistraat en de rest van Helmond. Hierbij wordt een onderscheid gemaakt tussen een zogenaamd ‘coachingsproject’ en een ‘mentorproject’. Het eerst project is voor leerlingen van groep acht van de basisschool en de eerste twee klassen van de middelbare school. “Deze jongeren krijgen een intensieve begeleiding omdat zij het nodig hebben. De problemen bij deze jongeren bij de overstap van basis- naar middelbare school. Wij begeleiden dan de risicojongeren op school, thuis en in hun vrije tijd.” Het mentorproject is voor jongeren vanaf zestien jaar.

De jongeren die bij SWH komen hebben volgens Yahia verschillende achtergronden. “Het zijn niet alleen jongeren van Turkse en Marokkaanse afkomst, het zijn ook Poolse en Nederlandse jongeren.”

Volgens de jongerenwerker moet er nog wel veel gebeuren in de buurt. SWH kan daar volgens hem een belangrijke rol in spelen. “We proberen mannen uit hun isolement te halen. Af en toe zijn er ruzies op de speelveldjes. Dat is ook logisch want er spelen vijftig á zestig kinderen op één veldje. Als we het nu voor elkaar krijgen dat de buurtbewoners elkaar kennen en zelf toezicht houden in de wijk, wordt het gevoel van veiligheid nog beter.”

HELMOND – Elize der Kinderen gelooft heilig in de Helmondse Heistraat. De voorzitter van de ondernemersvereniging en eigenaar van Bakkerij Der Kinderen in de Heistraat weet het zeker: dit wordt op termijn weer een succesvolle winkelstraat.

Twintig jaar geleden nam Elize der Kinderen de bakkerij van haar ouders over. Inmiddels heeft ze er twee locaties bij, al jaren in winkelcentrum de Bus en sinds kort ook in Stiphout. “Ik heb nooit overwogen om uit de Heistraat te gaan.

“Wij zijn letterlijk de bakkerij op de hoek, dat zie je niet overal.”

Maar als ondernemer heeft ze het moeilijk gehad in de straat. Ze heeft zowel de omzet als het aantal klanten terug zien lopen. “Als de straat voor de winkel is opengebroken, heeft dat negatieve gevolgen voor de zaak. Maar het is het waard geweest. De straat begint er steeds mooier uit te zien.”

Daar is Der Kinderen met de ondernemersvereniging nauw bij betrokken geweest. “Er is een goede samenwerking met de gemeente. Als ondernemers willen we natuurlijk graag de snelheid erin houden.”

Ze heeft vertrouwen in de toekomst van de Heistraat. “Het heeft wat voeten in aarde gehad maar dit wordt een straat met specialiteitenwinkels. Voor ieder wat wils, dat is bijzonder.”

HELMOND – Toen Heistraatbewoner Annie van Eik het woord ‘levensgevaarlijk’ in de mond nam, had ze het niet over criminaliteit en een onveilig sociaal gevoel in de Helmondse Heistraat. Ze sprak voor de microfoon van Heistraat Radio over het pleintje bij De Fonkel. Daar passeert veel fietsende schooljeugd en in het gedrang ontstaan op het plein volgens haar vaak heel gevaarlijke verkeerssituaties.


Mohammed Chahim, gister ook te gast in de uitzending tussen 12:00 en 13:00 uur, erkende dat hij als raadslid had ingestemd met de inrichting van het plein zoals dat er nu bij ligt. “Wij hadden ook twijfels, maar je moet kunnen vertrouwen op de uitleg die je van deskundigen krijgt. En die verwachtten geen gevaarlijke situaties. “Bovendien, vond Chahim, was de situatie voorheen ook gevaarlijk. Met overlast en sociale onveiligheid is het in de Heistraat niet zo ernstig gesteld als buitenstaanders willen doen geloven, was de boodschap van Van Eik en Chahim. Al komen er, zodra het donker is, wel lieden op straat waar een dreiging van uitgaan, constateren ze. Het redactieteam van Heistraat Radio werd gisteren voor het eerst in de twee maanden dat ze haar uitzendingen voorbereidt, geconfronteerd met intimidatie. Een jongen voegde de radiomakers dreigend toe dat ze weg moesten gaan.

Een drukte van belang is het voor de Islamitische supermarkt in de Heistraat. Dertig mannen staan gespannen rond een vrachtwagen. De achterklep van de wagen gaat open, een rookwolk stijgt op. Binnen hangen tientallen geslachte schapen. Het is offerfeest in de Heistraat.

Tijdens het feest, dat gisteren plaatsvond, herdenken moslims dat de profeet Ibrahim bereid was zijn zoon te offeren. Dat doen zij door vlees dat te eten en te verdelen onder armen, buren en familieleden. In Nederland en België wordt gewoonlijk een schaap of lam geslacht. Van de mannen bij de vrachtwagen zijn sommigen vroeg in de morgen meegegaan naar de boer om zelf hun schaap op rituele wijze te slachten. Anderen komen het dier enkel ophalen.

De twee groepen begroeten elkaar hartelijk, met drie zoenen op de wang. Vanuit de wagen klinkt om de halve minuut een stem, ’81!’, ’82!’. Uit de groep komt om de beurt een man naar voren om zijn schaap op te halen. Het geheel maakt een chaotische indruk. Mensen lopen door elkaar en moeten ver lopen met het schaap om bij hun auto te komen. Dat is een hele prestatie, het dier weegt al snel 28 tot 35 kilogram. De prijzen schommelen rond de €200 euro per stuk.

De sfeer blijft ontspannen, over en weer wordt een praatje gemaakt en worden handen geschud. Voor moslims is het feest iets om naar uit te kijken.

Het enige moment dat de feestvreugde enigszins wordt verstoord is als de politie, die verrassend snel ter plekke is, de vrachtwagen maant een parkeerhaventje verderop te gaan staan. De wagen staat nu op een invalidenparkeerplaats.

Nadat de wagen is verzet gaat het schouwspel verder, mensen lopen af en aan. Als de duisternis valt gaat de achterklep van de vrachtwagen dicht en vertrekken de laatste mannen tevreden naar huis, met een 35 kilo zwaar schaap over de schouder.

HELMOND – De Heistraat in Helmond is eindelijk op de weg terug. Maar omdat de straat van ver moet komen, duurt het nog een jaar of vijf voordat de Helmondse straat weer uitstraling en allure krijgt. Dat was gistermiddag de conclusie aan het eind van de levendige eerste uitzending van Heistraat Radio, voor het Eindhovens Dagblad gemaakt door de zogenoemde Nero’s, een groep studenten journalistiek van de Fontys Hogeschool in Tilburg. In de live-uitzending tussen 12:00 en 13:00 vuur vanuit het Infocentrum Binnenstad in de Heistraat kwamen Jan Terbeek en Jan Ermens, voormalige bestuursleden van de ondernemersvereniging, uitgebreid aan het woord over de geschiedenis en toekomst van deze straat. Ook trad de Helmondse zangeres Sarah Korpershoek op. Vandaag van 12:00 tot 13:00 uur zijn Jo van Lierop, Annie van Eik en rapper Pim Wilde te gast bij Heistraat Radio.

Helmond – “Ik hou van de Heistraat. Deze straat heeft mijn hart gestolen.” Een ding is zeker voor Jo van Lierop, ze gaat nooit weg uit deze Helmondse straat.


Toen van Lierop in 1950 in de Heistraat kwam wonen, was het een drukke winkelstraat. “Ik ben hier opgegroeid en groot geworden. Op elk adres was ik kind aan huis, ik kon overal zo naar binnen lopen. De Heistraat bestond eigenlijk ui één grote familie.”


Van Lierop heeft 46 jaar achter de toonbank van verschillende winkels in de straat gestaan. “Iedereen wist waar ze me konden vinden. Waar winkeliers hulp nodig hadden, daar stond ik.”


Sindsdien is er veel veranderd. “Ik zie het nog voor me”, wijst van Lierop naar de overkant van de Heistraat, “daar stonden allemaal oude huizen. Zie zijn nu weg.” Jammer vindt ze dat niet, ze voelt zich alleen minder veilig. “Vroeger was ik niet zo wantrouwig. Ik wil ‘s avonds niet meer over straat lopen, maar eigenlijk wil ik dat nergens. Ik ben niet bang, maar ik heb er geen goed gevoel bij.”


Dat de straat door de tijd heen is veranderd, maakt van Lierop niks uit. “Ook al is het anders dan vroeger, ik blijf een echte Heistraatse en dat zal nooit anders worden. “Waarom ze een echte Heistraatse is, vindt ze moeilijk uit te leggen. “Ik kan het geen naam geven. Ik denk dat het een gevoel is, ik hoor hier gewoon thuis.”


Voor beelden over dit onderwerp kijk op edtv.nl

HELMOND - De Heistraat is net zo veilig als andere straten in Helmond. Dat vindt Jan Terbeek, oud-voorzitter van de winkeliersvereniging uit de markante straat. Hij vindt dat Helmonders een verkeerd beeld schetsen van de Heistraat. “Het gevoel van onveiligheid wordt aangepraat.”

Terbeek (72) kent de winkelstraat als zijn broekzak. Hij was er tot zeven jaar geleden woonachtig en had er zes decennia lang een naaiwinkel. Verder was hij er jarenlang actief als voorzitter van de winkeliersvereniging. De geboren Helmonder weet als geen ander hoe het leven is in de markantste straat van de stad, waar hij nog geregeld te vinden is.

Volgens Terbeek zijn er niet meer problemen in de Heistraat dan in een andere straat in Helmond. “Ik heb hier nog nooit iets meegemaakt. Ik voel me hier veilig. Zelf zou ik ’s nachts niet door de Veestraat durven te lopen. Dat vind ik beangstigender.”
Toch snapt hij wel dat sommige mensen zich soms bedreigd voelen. “Dat gevoel is voor iedereen anders. Mensen die de hele dag niks te doen hebben valt alles op, ook dat er ’s nachts een aantal allochtone jongens op straat hangt. Dat kan dan bedreigend overkomen.” Terbeek windt zich erg op over het gevoel van Helmonders over de Heistraat. “Als iemand praat uit eigen ervaring vind ik dat oké, maar vaak wordt het gevoel van onveiligheid gewoon aangepraat door mensen die zelf nooit in de straat geweest zijn.”

Vroeger konden Helmonders niet om de Heistraat heen. In de Helmondse geschiedenis speelt de weg een belangrijke rol. Al in de zestiende eeuw werden er de eerste woonhuizen gebouwd. De bewoners sliepen ‘s winters onder een deken van sneeuw omdat de neerslag zo onder het dak het huis binnen kon. De meeste bewoners van de straat waren thuiswevers, de eerste huizen werden dan ook ‘wevershuizen’ genoemd.

Na de Tweede Wereldoorlog kwam er veel vraag naar winkels in De Heipoort, de buurt waar de Heistraat onderdeel van is. De Heipoort was in die tijd het grootste woongebied van Helmond. Burgers startten hun eigen winkeltje in de Heistraat. Deze mensen kochten een paar huizen tegelijk op, gooiden ze plat en zetten er weer een nieuw gebouw. De Heistraat als winkelstraat was geboren.

De vader van Terbeek startte kort na de oorlog ook zijn eigen winkel in de straat: Terbeek Naaimachinehandel. De Heistraat was voor beginnende ondernemers de ideale plek. De mogelijkheden in de Veestraat of op de Markt, toen al kleine winkelcentra, waren nog beperkt. Er was geen plek voor nieuwe winkels omdat er een kerk stond en een pand kopen of huren was te duur. Mede daardoor groeide de Heistraat in de jaren zestig uit tot de grootste winkelstraat van Helmond. Op het hoogtepunt waren er 106 winkels. De straat had als eerste haar eigen Sinterklaasintocht, carnavalsvereniging en braderie. Daarna ging het echter bergafwaarts, de straat raakte in verval.

Het verval van de straat had volgens Terbeek allereerst te maken met het afbreken van de kerk in de Veestraat. Daardoor ontstond daar meer ruimte voor winkels. De gemeente steunde winkeliers om zich in de Veestraat te vestigen. ”De gemeente wilde op die plek één centrum creëren. Alle winkels moesten in het centrum komen, nieuwe winkels in de Heistraat werden niet toegelaten.” Een bijkomend probleem voor Heistraatse ondernemers was de moeite die veel familiebedrijven hadden om een geschikte opvolger voor hun zaak te vinden. ”In de jaren tachtig lukte dat veel winkeliers niet. Kinderen vertelden hun ouders dat zij liever gingen studeren dan in de winkel staan.”

Het gevolg: een grote leegloop uit de Heistraat. Terbeek, destijds voorzitter van de winkeliersvereniging, zorgde ervoor dat blijvende winkeliers leegstaande panden gingen gebruiken als etalages, zodat er geen zichtbare leegstand was.
Die leegstand werd later deels opgelost door de komst van verschillende Turkse immigranten in de jaren tachtig. ”Zij startten op dezelfde manier als wij vroeger een eigen winkel. Heel goedkoop een winkel overnemen en die rustig opbouwen”, zegt Terbeek, die aangeeft dat er ook nadelen aan die trend zaten. “Er kwamen tien dezelfde winkeltjes bij. Daardoor verdween geleidelijk de diversiteit aan winkels in de Heistraat.”

Terbeek, op dit moment als bestuurslid van wijkhuis De Fonkel actief, heeft wel een oplossing om de straat van nu nieuw leven in te blazen. “Marokkaanse en Turkse winkeliers zouden meer in hun eigen stijl producten moeten verkopen. Dan wordt de Heistraat een echte multiculturele winkelstraat, net zoals je die in het buitenland hebt. Als het goed wordt aangepakt kan de Heistraat winkelpubliek uit de hele regio trekken.”